Оригинальный текст
Язлар үтте, инде җәйләр җитте,
Шау чәчәккә чумды туган як.
Үткән үте, киләчәкләр серле,
Була икән, дуслар, төрле чак.
Кушымта:
Яфрак яра урман, күктә сайрый тургай,
Яшерделәр кырлар, басулар.
Уйлар кинәт китәр, йөрәк сабыр итәр,
Калса калыр бары сагынулар.
Яна йөрәк... Күпме янар икән?
Басылмаса белмим нишләрмен.
Януларын баса алыр бәлки,
Чылтырап аккан суы чишмәнең.
Кушымта:
Олыгайгач нигә инде тагын
Туктый алмый йөрәк янудан?
Әллә инде яшьлегем хисләре
Кайтып килде микән яңадан..
Русский перевод
Вёсны прошли, и вот настало лето,
В цветенье пышном утонул родной край.
Прошлое прошло, грядущее таинственно,
Бывает, друзья, разное время.
Припев:
Лес распускает листья, в небе поёт жаворонок,
Скрыли их поля, нивы.
Мысли вдруг уйдут, сердце станет терпеливым,
Если что останется — лишь тоска.
Горит сердце... Сколько ещё гореть будет?
Не знаю, что делать, если не утихнет.
Быть может, усмирит этот жар
Журчащая вода родника.
Припев:
Постарев, почему же снова
Не может сердце перестать гореть?
Может, чувства моей юности
Вернулись снова опять?..