Оригинальный текст
Тормыш шулай яратылган ярап булмый барсына
Егылды диеп сөйлиләр абынсаң да аз гына
Кыска итәк кигән диләр, чит ярны сөйгән диләр
Тыңлый башласаң хәммәсен исең-акылың китәр
Үзгәрә дә куя дөнья я бик киң ул, я бик тар
Нахак сөйләп сүз җыймагыз, кемнең кемдә эше бар?
Кемнең кемдә бар гаебе бер ходай гына белә
Үпкәләшми тату яшик - без кунак кына җирдә
Нишлисең бит тигез язмыш тимәгән хәркемгәдә?
Кеше сүзенә калырга язмасын беркемгә дә
Ак булса да кара диләр, булмаса да бар диләр
Сүзләре дә бетми ничек, сөйлиләр дә сөйлиләр
Бәя биреп башкаларга гонах җыябыз җанга
Без уйлыйбыз елмая дип, аның күз яше тама
Бүгенгесен яманлыйбыз, иртәгесен тиргибез
Сөйлибез, ә үзебезнең ни күрәсен белмибез
Русский перевод
Жизнь так устроена, что не угодишь всем,
Говорят «упал», даже если чуть споткнулся.
Говорят, юбку короткую носит, говорят, чужого любит,
Если станешь всех слушать — сойдёшь с ума.
Мир меняется — то он очень тесен, то очень просторен,
Не собирайте попусту пустые слова, кому какое дело?
Кто в чём виноват — знает лишь один Бог,
Давайте жить мирно, не обижаясь — мы ведь только гости на этой земле.
Что поделать, если не каждому досталась равная судьба?
Пусть никому не придётся зависеть от людских слов,
Даже если бел — скажут, что чёрен, даже если нет вины — скажут, что есть,
Разговорам нет конца, всё говорят и говорят.
Осуждая других, мы копим грех на душу,
Мы думаем, что она улыбается, а у неё катятся слёзы.
Мы хулим сегодняшний день, браним завтрашний,
Говорим, а сами не знаем, что нас самих ждёт.