Оригинальный текст
Мин әткәйнең гармун уйнаганын
Еш ишетәм соңгы араларда.
Аның моңы тула күптән инде
Төзәлгән дип йөргән яраларга.
Искә алам бик еш мин әткәйнең
Җырлый-җырлый гармун уйнаганын.
Бик беләсем килә шул гармунын
Уйнаганда ниләр уйлаганын.
Әткәй дә юк, инде гармун да юк,
Тик моңнары калды сагынырга.
Ничә еллар инде сүрелмичә,
Шул моң яши миндә сабыр гына.
Оныта алмыйм һаман мин әткәйнең
Соңгы тапкыр уйнап җырлаганын.
Тик сүзләрен искә төшерә алмыйм.
Ни хакында иде җыры аның?
Русский перевод
Часто слышу в последнее время,
Его напев давно уже наполняет
Раны, что, казалось, уже зажили.
Часто вспоминаю я, как отец,
Пел и играл на гармони.
Очень хочу узнать, о чём он
Думал, играя на этой гармони.
И отца уж нет, и гармони уж нет,
Только напевы остались, чтобы тосковать.
Сколько уже лет, не угасая,
Этот напев тихо живёт во мне.
Не могу забыть я, всё ещё, как отец
В последний раз играл и пел.
Только слова не могу вспомнить -
О чём была его песня?