Оригинальный текст
Ирәндеккәй тавы бигрәк биек,
Тора-тора мендем башына.*
Кемнәр генә гашыйк, ай, булмады
Сәлимәкәй, кара кашыңа.
Сәлимәкәй суга барган чакта
Җилләр сыйпап сөя башыннан.
Сәлимәкәй төндә йоклаганда
Ай сокланып үбә кашыңнан.
Сәлимәкәй, сине күргән чакта
Оялып та кояш тарсына.
Караңгы ла төшеп, ай калыкса,
Йөзкәеңә нуры ярсына.
Иртән генә торып бер карасам,
Сәлимәкәй килә су буйлап.
Саргайды ла йөзем, ай, саргайды,
Сәлимәкәй, сине күп уйлап.
Русский перевод
Гора Ирәндеккәй особенно высока,
Долго-долго взбирался я к её вершине.*
Но не было никого влюблённее,
О, Сәлимәкәй, твоих чёрных бровей.
Когда Сәлимәкәй идёт к воде,
Ветер ласкает и целует её волосы.
Когда Сәлимәкәй спит ночью,
Луна, любуясь, целует твои брови.
О, Сәлимәкәй, когда вижу тебя,
Даже солнце стесняется и робеет.
Когда стемнеет и, ай, луна взойдёт,
Свет её жарко озарит твоё лицо.
Рано утром встану, взгляну,
Сәлимәкәй идёт по берегу реки.
Лицо моё пожелтело, о, пожелтело,
Сәлимәкәй, из-за долгих мыслей о тебе.