Оригинальный текст
Зур шәһәрнең ачы җиле
Әйләнә дә тулгана.
Ике таш йорт почмагында
Басып тора бер ана.
Башын игән, сузган кулын,
Өстә иске киемнәр.
Авыр эштән тупасланган
Учта ята тиеннәр.
Дүрт сабыйга ана да син,
Ата да булдың үзең.
Алар диеп гомрең буе
Җил-яңгырларга түздең.
Иң олысы себерләрдә
Акча эшлим дип киткән.
Кайталмый - күптер эше,
Хат та язмый бит күптән.
Икенчесе – Мәскәүләрдә,
Марҗа килен янында.
Хәбәр дә юк туйдан бирле,
Ул бит белми барында.
Өченчесе – читләргә
Китте заман үзгәргәч.
Биш ел элек хәбәр салды
Син хат язып җибәргәч.
Ялгыз ана, бу дөньяда
Кемнәр белер хәлеңне?
Иң кечесе илтеп сатты
Соңгы мамык шәлеңне.
Балаларга мал булсын дип
Саттың йортың, нигезең.
Әй, Ходаем, ник бирмәдең
Гомерләрнең тигезен?
Зур шәһәрнең ачы җиле
Әйләнә дә тулгана.
Бу галәмдә япа-ялгыз
Басып тора бер ана.
Русский перевод
Горький ветер большого города
Кружит и вьётся.
На углу двух каменных домов
Стоит одна мать.
Опустив голову, протянув руку,
На ней старая одежда.
Огрубевшие от тяжёлой работы
Копейки лежат на ладони.
Четверым детям ты была и матерью,
И отцом сама.
Ради них всю свою жизнь
Терпела ветра и дожди.
Старший уехал в Сибирь,
Сказав, что заработает денег.
Не может вернуться — много работы,
И письма давно не пишет.
Второй — в Москве,
Рядом с русской невесткой.
Вестей от него нет со свадьбы,
Ведь он не знает, как ты живёшь.
Третий — уехал за границу,
Когда времена изменились.
Пять лет назад дал о себе знать,
Когда ты написала письмо.
Одинокая мать, кто в этом мире
Узнает о твоём состоянии?
Самый младший отвёз и продал
Твою последнюю пуховую шаль.
Чтобы у детей было имущество,
Ты продала свой дом, свой очаг.
Эй, Боже, почему ты не дал
Равной доли жизни?
Горький ветер большого города
Кружит и вьётся.
В этом мире совсем одна
Стоит одна мать.