Оригинальный текст
Идел-Чулман буйларында
Бабаларым дөнья көткән.
Дошманнардан илен саклап,
Актык тамчы канын түккән.
Кычкырмачы, акчарлагым,
Яраланган җанны телеп.
Элек монда авыл булган...
Хәзер диңгез киткән күмеп.
Миңа мәңге насыйп түгел
Нигез ташын ятып үбү,
Әткәм каберен, әнкәм каберен,
Теләсәм дә, кайтып күрү.
Кычкырмачы, акчарлагым,
Яраланган җанны телеп.
Элек монда авыл булган...
Хәзер диңгез киткән күмеп.
Өннәремдә күрәлмәгәч,
Төшләремә керә авылым.
Идел-Чулман өсләрендә
Дулкын җырлый мәтәм җырын.
Кычкырмачы, акчарлагым,
Яраланган җанны телеп.
Элек монда авыл булган...
Хәзер диңгез киткән күмеп.
Үтмәс бездә сабантуйлар.
Су астында калдың, авылым...
Сине күрми, өшеп-туңып,
Тилмерепләр йөри халкың.
Кычкырмачы, акчарлагым,
Яраланган җанны телеп.
Элек монда авыл булган...
Хәзер диңгез киткән күмеп.
Русский перевод
На берегах Идел-Чулмана
Деды мои жили на земле.
От врагов свою страну хранили,
До последней капли кровь пролили.
Не кричи, чайка моя,
Раня и без того раненую душу.
Раньше здесь деревня была...
Теперь морем занесена.
Не суждено мне никогда
Лечь, поцеловать родной фундамент,
Могилу отца, могилу матери,
Хоть и хочу, вернуться и увидеть.
Не кричи, чайка моя,
Раня и без того раненую душу.
Раньше здесь деревня была...
Теперь морем занесена.
Не видя её наяву,
Во сны мои входит деревня моя.
Над Идел-Чулманом
Волна поет жалобную песнь.
Не кричи, чайка моя,
Раня и без того раненую душу.
Раньше здесь деревня была...
Теперь морем занесена.
Не проходят у нас сабантуи.
Под водой осталась, деревня моя...
Не видя тебя, зябко-морозно,
Изнывая, бродит твой народ.
Не кричи, чайка моя,
Раня и без того раненую душу.
Раньше здесь деревня была...
Теперь морем занесена.