Оригинальный текст
Якты кояш, кояш сине күрә,
Чәчләреңне назлый җилләр генә.
Кояш, җилләр юл күрсәтеп,
Очраштырмый нигә,нигә?..
Кайчан гына очрашырбыз?
Онытыр идем сагышымны.
Күкрәгемә кочып, елый-елый,
Тыңлар идем синең тавышыңны,
Синең назлы тавышыңны...
Кергән язлар,язлар китеп барды,
Синсез генә керәм инде көзгә.
Ялгызлыкның газаплары
Үзәгемне минем өзә, өзә.
Көннәр генә,көннәр сине белә,
Нурлы йөзләреңне көн дә күрә.
Эзләп тапсам ал таңнардан,
Уятырмын назлап үбә-үбә...
Русский перевод
Яркое солнце, солнце видит тебя,
Лишь ветры ласкают твои волосы.
Солнце, ветры, указывая путь,
Почему, почему же не сводят нас?..
Когда же мы встретимся?
Я забыл бы свою тоску.
Обняв тебя к своей груди, плача,
Слушал бы твой голос,
Твой нежный голос...
Пришедшие вёсны, вёсны уходили,
Без тебя вступаю уже в осень.
Муки одиночества
Терзают, терзают моё нутро.
Лишь дни, дни знают тебя,
Твоё лучистое лицо видит каждый день.
Если найду тебя средь алых зорь,
Разбужу тебя, нежно целуя...