Оригинальный текст
Әйтеп кенә аңлата да алмыйм
Күңелемдә булган хисләрне.
Сиңа гына гашыйк булгангамы,
Искә алам узган кичләрне.
Нурын сипкән ай гына да түгел,
Йолдызлар да гашыйк иделәр.
Иңнәреңә яткан яфраклар да
Мине көнләштереп сөйделәр.
Араларда булган мәхәббәтне
Суытмады гомер чишмәсе.
Чияле чәй эчкән минутларга
Килә кайчак кайтып киләсе.
Күзләремә бер каравың җитә,
Яшәр идем мени сөймәсәң.
Ап-ак карлар кунган чәчләреңә,
Кавышкандай һаман көнләшәм
Чәчләреңне сыйпап талгын җилләр,
Мине көнләштереп сөйделәр.
Русский перевод
Не могу даже просто объяснить словами
Чувства, что есть в моей душе.
Наверное, оттого, что влюблён лишь в тебя,
Вспоминаю прошедшие вечера.
Не только луна, рассыпавшая свой свет,
Но и звёзды были влюблены.
Даже листья, что легли на твои плечи,
Заставляя меня ревновать, любили тебя.
Любовь, что была между нами,
Не остудил родник времени.
К минутам, когда мы пили чай с вишней,
Порой хочется вернуться.
Мне довольно одного твоего взгляда,
Разве жил бы я, если б ты не любила.
К твоим волосам, покрытым белым снегом,
Всё ещё ревную, как будто мы воссоединились
Тихие ветра, лаская твои волосы,
Заставляя меня ревновать, любили тебя.