Оригинальный текст
Гөлназым
Айрат Нәбиев көе Марис Нәзиров сүзләре
Көлә-көлә ел да килгән яз сибелгән
Күзләреңне сирпеп кара әле.
Карашыңнан ялкын үрләп, үзем теләп
Янасылар бар бит, бар әле.
Гөлназым, Гөлназым,
Ягымлы көләч язым,
Җанымдагы җыр булып
Бөреләнә гел назың.
Җәйләр саен чәчәк аткан акланнардан
Чык ярасы тамар бар әле.
Арабызда яткан күпер нигезләре
Сулар ишә алмас яр әле.
Гөлназым, Гөлназым,
Ләззәтле тансык язым,
Җанымдагы җыр булып
Яфрак яра гел назың.
Моңсу көзләр яфрак өзгән өчен генә
Түгелдер лә күңел яралы.
Шул чакта да кабатлансын тагын язлар,
Күзлүремү тутырып кара әле.
Гөлназым, Гөлназым,
Мәңгелек татлы язым,
Җанымдагы җыр булып
Кабатлансын гел назың.
Русский перевод
Гульназ
Мелодия Айрата Набиева, слова Мариса Назирова
Смеясь, приходит каждый год рассыпавшаяся весна,
Взгляни же, скользнув глазами.
От твоего взгляда, вспыхивая пламенем, по своей воле
Есть же те, кто готов сгореть, есть же.
Гульназ моя, Гульназ моя,
Ласковая, улыбчивая весна моя,
Песней в моей душе
Вечно распускается почками твоя нежность.
С полян, что каждое лето цветут,
Роса-роса упадёт, как рана.
Основания моста, что лежат между нами,
Воды не смогут размыть, любимая.
Гульназ моя, Гульназ моя,
Сладостная, желанная весна моя,
Песней в моей душе
Вечно распускает листья твоя нежность.
Не только оттого, что грустная осень сорвала листья,
Ранена душа, наверное.
Пусть даже тогда снова повторятся вёсны,
Взгляни мне прямо в глаза.
Гульназ моя, Гульназ моя,
Вечная сладкая весна моя,
Песней в моей душе
Пусть повторяется вечно твоя нежность.