Оригинальный текст
Зәлифәкәй сылу суга бара.
Су сибим дип талларга.
Зәлифәкәй бахыр көн-төн елый,
Үз абыйсы саткач малларга.
Зәлифәкәй кызның йон яулыгын
Ябынмаган кеше калмады.
Зәлифәкәй сылу буйга җиткәч,
Сокланмаган кеше калмады.
Зәлифәкәй кигән кара итек,
Аның үкчәләрен тар итеп,
Зәлифәкәй барган югары очка,
Юк йомышкайларын бар итеп.
Җаекбай да дигән ай убаның
Әйләнәсе алты чакрым.
Тауга да гына менеп, ташка басып,
Кул болгыйдыр Зәлифә бахырым.
Русский перевод
Зәлифәкәй сылу суга бара.
Су сибим дип талларга.
Зәлифәкәй бахыр көн-төн елый,
Үз абыйсы саткач малларга.
Залифакай красавица к воде идёт.
Чтобы полить ивы водой.
Бедная Залифакай день и ночь плачет,
После того как родной брат продал её за скот.
Зәлифәкәй кызның йон яулыгын
Ябынмаган кеше калмады.
Зәлифәкәй сылу буйга җиткәч,
Сокланмаган кеше калмады.
Шерстяной платок девушки Залифакай
Не осталось человека, кто бы не накинул.
Когда красавица Залифакай выросла,
Не осталось человека, кто бы ею не восхищался.
Зәлифәкәй кигән кара итек,
Аның үкчәләрен тар итеп,
Зәлифәкәй барган югары очка,
Юк йомышкайларын бар итеп.
Залифакай носила чёрные сапоги,
Сделав их каблуки узкими,
Залифакай ходила в верхний конец,
Выдумывая несуществующие поводы.
Җаекбай да дигән ай убаның
Әйләнәсе алты чакрым.
Тауга да гына менеп, ташка басып,
Кул болгыйдыр Зәлифә бахырым.
У кургана, что зовут Жаекбай,
Окружность шесть вёрст.
Поднявшись на гору, ступив на камень,
Машет рукой бедная моя Залифа.