Оригинальный текст
Ялгыз керәм быел язларыма
Ялгызлыкның ачы язмышы.
Адәм баласының күзләренә
Алдан язылган шул ялгышы.
Әрнүләргә түзә икән йөрәк,
Түзә икән йөрәк барсына.
Тик шулайда учларыма кысам,
Ярсыма дим аңа, ярсыма
Сөю тулы безнең сукмаларга
Сары сагыш кына ятармы?
Мин яраткан ап-ак ромашкалар
Җәен сары чәчәк атармы
Әрнүләргә түзә икән йөрәк,
Түзә икән йөрәк барсына.
Тик шулайда учларыма кысам,
Ярсыма дим аңа, ярсыма
Сагыш күле бигрәк тирән икән,
Суы тозлы, димәк, күз яше.
Тик шулайда өмет сүнми икән,
Сине көтеп, бәхетем, мин яшим!
Әрнүләргә түзә икән йөрәк,
Түзә икән йөрәк барсына.
Тик шулайда учларыма кысам,
Ярсыма дим аңа, ярсыма
Русский перевод
Одиноко вхожу в свою нынешнюю весну,
Горькая судьба одиночества.
В глазах человеческого дитя
Заранее была написана эта ошибка.
Сердце, оказывается, терпит боль,
Терпит сердце всё.
Но всё же сжимаю в ладонях,
Говорю ему: не рвись, не рвись.
На наших тропах, полных любви,
Разве ляжет только жёлтая тоска?
Ромашки бело-белые, что я любил,
Расцветут ли летом жёлтым цветом?
Сердце, оказывается, терпит боль,
Терпит сердце всё.
Но всё же сжимаю в ладонях,
Говорю ему: не рвись, не рвись.
Озеро тоски оказалось слишком глубоким,
Вода в нём солёная — значит, это слёзы.
Но всё же надежда не гаснет,
Ожидая тебя, счастье моё, я живу!
Сердце, оказывается, терпит боль,
Терпит сердце всё.
Но всё же сжимаю в ладонях,
Говорю ему: не рвись, не рвись.