Оригинальный текст
Сандугачлар ияләшкән
Су эчәргә миләштән.
Сагынуларым бетәр әле
Сине күреп сөйләшсәм.
Эх, тала, тала, тала,
Тала ике беләгем.
Нигә тала, нигә яңа
Икән минем йөрәгем?!
Агыйделгә басма салдым
Каенын сайлап кына.
Яннарыңа барыр идем
Кош булып сайрап кына.
Агыйделкәйне кичкәндә,
Җырлыйм ишкәк ишкәндә
Өзелә үзәк, яңа йөрәк
Җаныем искә төшкәндә.
Агыйдел суы тирбәлә
Уртасында сал булса.
Суга салсаң, калкып чыгар
Безгә насыйп яр булса.
Русский перевод
Соловьи привыкли
Пить воду из рябины.
Моя тоска пройдёт,
Если увижу тебя и поговорю.
Эх, ноют, ноют, ноют,
Ноют обе мои руки.
Почему ноет, почему снова
Ноет моё сердце?!
Я перекинула мостик через Агидель,
Выбрав именно берёзу.
Пошла бы я к тебе,
Певчей птицей полетев.
Когда переправляюсь через Агидель,
Пою, гребя вёслами.
Разрывается сердце, ноет заново,
Когда вспоминается душа моя.
Воды Агидели колышутся,
Если в середине окажется плот.
Если бросить в воду — он всплывёт,
Если суждено нам быть вместе.