Картлар йорты

Дом престарелых

Композитор
Автор текста
Добавлено
08.01.2026
Обновлено
08.01.2026

Оригинальный текст

Язмышларның салкын кочагына Ташлап киткән газиз баласын, Уйламаган карт көнендә Бер караусыз үзе каласын. Әллә үзләре гаепле, Әллә заманда хата - Картлар йорты тупсасында Купме язмышлар ята. Кай берәве үз баласын артык Очындырган, сөйгән чамасыз. Күрә алмаган газиз баласына Тәрбияләр бирү чамасын. Әллә үзләре гаепле, Әллә заманда хата - Картлар йорты тупсасында Купме язмышлар ята. Кеменәдер Ходай бала затын Нидер сәбәп белән бирмәгән. Яшьлек хаталары өчен язмыш, үч алырын бер көн белмәгән. Әллә үзләре гаепле, Әллә заманда хата - Картлар йорты тупсасында Купме язмышлар ята.

Русский перевод

В объятья холодной судьбы Бросив любимое дитя, Не думал, в старости своей Останешься один, без приюта. То ли они виноваты, То ли эпоха не та - На пороге дома престарелых Сколько судеб лежит всегда. Кто-то своё дитя чрезмерно Лелеял, любил без меры. Не зная, как дать родному Надёжные в жизни пределы. То ли они виноваты, То ли эпоха не та - На пороге дома престарелых Сколько судеб лежит всегда. Кому-то Господь дитя По чьей-то причине не дал. Не знал: за ошибки юности Судьба однажды взыщет и жал. То ли они виноваты, То ли эпоха не та - На пороге дома престарелых Сколько судеб лежит всегда.