Оригинальный текст
Көлә-көлә ел да килгән яз сибелгән
Күзләреңне сирпеп кара әле.
Карашыңнан ялкын үрләп, үзем теләп
Янасылар бар бит, бар әле.
Гөлназым, Гөлназым,
Ягымлы көләч язым,
Җанымдагы җыр булып
Бөреләнә гел назың.
Җәйләр саен чәчәк аткан акланнардан
Чык ярасы тамар бар әле.
Арабызда яткан күпер нигезләре
Сулар ишә алмас яр әле.
Гөлназым, Гөлназым,
Ләззәтле тансык язым,
Җанымдагы җыр булып
Яфрак яра гел назың.
Моңсу көзләр яфрак өзгән өчен генә
Түгелдер лә күңел яралы.
Шул чакта да кабатлансын тагын язлар,
Күзләремә тутырып кара әле.
Гөлназым, Гөлназым,
Мәңгелек татлы язым,
Җанымдагы җыр булып
Кабатлансын гел назың.
Русский перевод
Год за годом приходит весна, рассыпая,
Окинь свои глаза взором, молю.
От твоего взгляда пламя раздуется, я сам желая
Сгоресть в огне - это есть, есть, молю.
Гюльназ, Гюльназ,
Моя ласковая улыбающаяся весна,
Песнью в моей душе
Вечно распускается твоя нежность.
Летом каждый раз с цветущих лугов
Роса слезами будет падать, молю.
Фундаменты мостов, лежащие между нами
Не смогут укрепить берега, молю.
Гюльназ, Гюльназ,
Моя восхитительная желанная весна,
Песнью в моей душе
Твои листья вечно колют нежность.
Печальные глаза не оттого, что опали листья,
Не в этом причина душевной раны.
Пусть и тогда повторятся снова весны,
Посмотри, заловив мой взгляд, молю.
Гюльназ, Гюльназ,
Моя вечная сладкая весна,
Песнью в моей душе
Пусть вечно повторяется твоя нежность.