Оригинальный текст
Без сугышны күрми үскән буын.
Илнең күге аяз һәм тыныч.
Мең тугыз йөз кырык биштән бирле
Янаган юк андый куркыныч.
Шөкер итеп яшик: нинди ямьле
Безгә туры килгән бу чорлар!
Бәрелешләр барган киң кырларда
Тирбәлешә яшел уҗымнар.
Илебезнең аяз күген иңләп
Күгәрченнәр оча, торналар.
Шул күктән бит әле кайчан гына
Үлем чәчеп яуган бомбалар.
Без ачлыкны күргән буын түгел,
Алабута тәмен белмибез.
Кибет саен кереп, ни теләсәк,
Шуны сайлап эзләп йөрибез.
Без бәхетле: сугыш кырларыннан
Авыр хәбәр килми өйләргә.
Рәхмәт яусын фашист тырнагыннан
Илне саклап калган ирләргә.
Шул чордагы әби-бабайларга
Без бу көннәр өчен бурычлы.
Ходай кушып, безнең балалар да
Күрми үссә иде сугышны.
Русский перевод
Мы - поколенье, не видевшее войны.
Небо страны - ясное, мирное ныне.
С сорок пятого года, с той поры
Не пылал над нами такой же страх.
Будем жить с благодарностью: как светлы
Эти времена, что выпали нам!
На широких полях, где шли сраженья,
Колышутся зелёные всходы.
Под ясным небом нашей страны
Летают голуби, тянутся журавли.
А ведь с этих небес ещё недавно
Сыпались бомбы, сеявшие смерть.
Мы - не то поколение, что знало голод,
Не знаем вкуса лебеды.
В каждый магазин зайдём - чего захочется,
То и выберем, то и найдём.
Мы счастливы: с полей сражений
Тяжёлых вестей в дома не приходит.
Пусть льётся спасибо мужам,
Сберёгшим страну от фашистских когтей.
Мы в долгу перед бабушками и дедами
За эти дни, что дарованы нам.
Дай Бог, чтоб и наши дети
Выросли, не увидев войны.