Оригинальный текст
Дөньяларның иге-чиге булмый диләр,
Мин кайларга барып сөялим?
Ыгы-зыгы килеп тормыш үтеп бара,
Ничек кенә аны бәялим?
Үпкәләп йөрмичә, юк-барны күрмичә,
Өзелгән җепләрне ялга әле.
Ялгышны төзәтеп, сөюдән куанып
Яшисе көннәр алда әле.
Әгәр дә синнән бер авыр сүз ишетсәм,
Гаепне үземнән эзләрмен.
Үпкәләп йөрүдә файда юк икән бит,
Тешемне кысып та түзәрмен.
Сагышлар юк икән, язмышлар ак икән -
Синеме өзелеп сөйгәнгә?
Гафу ит, сөйгәнем, аңламый бик озак
Яныңда адашып йөргәнгә.
Русский перевод
Говорят, у миров нет ни края, ни предела,
Куда же мне пойти прислониться?
Жизнь проходит в суете и спешке,
Как же мне её оценить?
Не обижаясь, не замечая пустяков,
Свяжи вновь оборванные нити.
Исправив ошибки, радуясь любви,
Впереди ещё дни, которые нужно прожить.
Если услышу от тебя тяжёлое слово,
Вину буду искать в себе самом.
Ведь в обиде нет никакой пользы,
Стисну зубы и вытерплю.
Если нет тоски, если судьбы светлы —
Значит ли это, что я тебя безоглядно люблю?
Прости, любимая, за то, что долго не понимал,
За то, что блуждал рядом с тобой.