Оригинальный текст
Окопларда язган
өч почмаклы хатны / өчкел хатларыңны /
Һаман әле, әткәй, укыйбыз.
Истәлегең итеп,
өйне сипләп куйдык,
Син бураган кечкәй йортны без.
Кечкенә йорт, кечкенә,
Тәрәзәсе өч кенә.
Өрлекләре карайган,
Нигезләре искергән.
Искерсә дә сагышларым
Таралышмый һич кенә.
Хатларың да шушы
түшәм өрлегенә,
Яулыкларга төреп төрелгән.
Син үлгәнсең яуда,
Шушы нигезеңне
саклап калыр өчен үлемнәр.
Кечкенә йорт, кечкенә,
Тәрәзәсе өч кенә.
Өрлекләре карайган,
Нигезләре искергән.
Искерсә дә сагышларым
Таралышмый һич кенә.
Ташлап китсәм синең
корган нигезеңне,
Кайтып йөрер җаның, кайларга?
Нигә китәм туган,
тирен тамган җирдән,
Җитмәгәнме бәхет табарга?
Кечкенә йорт, кечкенә,
Тәрәзәсе өч кенә.
Өрлекләре карайган,
Нигезләре искергән.
Искерсә дә сагышларым
Таралышмый һич кенә.
Русский перевод
Написанные в окопах
Треугольные письма твои / Письма твои треугольные /
Всё ещё, отец, мы читаем.
В память о тебе
Дом мы подлатали —
Маленький дом, что ты срубил.
Маленький дом, маленький,
Окон в нём всего три.
Матицы почернели,
Фундамент обветшал.
Хоть и обветшал — тоска моя
Никак не рассеивается.
И письма твои — здесь, у
Потолочной матицы,
Завёрнутые в платки.
Ты погиб на войне,
Погиб ради того,
Чтоб уберечь этот родной кров.
Маленький дом, маленький,
Окон в нём всего три.
Матицы почернели,
Фундамент обветшал.
Хоть и обветшал — тоска моя
Никак не рассеивается.
Если брошу я
Тобой заложенный кров,
Куда будет возвращаться твоя душа?
Зачем мне уезжать из родной земли,
Политой твоим потом, —
Разве мало здесь счастья, чтоб найти?
Маленький дом, маленький,
Окон в нём всего три.
Матицы почернели,
Фундамент обветшал.
Хоть и обветшал — тоска моя
Никак не рассеивается.