Оригинальный текст
Зәңгәр күктә болыт елгалары,
Ага-ярлары булмаса да,
Күп кешеләр (бик күпләре) яши бу дөньяда,
Сөйгән парлары булмаса да.
Шаулап үтеп китте ак бураннар,
Шаулап үтте язгы яңгырлар,
Мәхәббәтне уяткан һәр язга,
Куана микән соң ялгызлар?
Язмышҡа бирешмимен дисәң дә,
Парлы булыуларга бит җитми,
Ә тормыш ул-агым сулар кебек,
Ага гына-сине һич көтми.
Шаулап үтеп китте ак бураннар,
Шаулап үтте язгы яңгырлар,
Мәхәббәтне уяткан һәр язга,
Куана микән соң ялгызлар?
Һәр бер салкын кышның да була бит,
Ияреп килгән яңы язы,
Бер уянмаса да-бер уяныр,
Ялгыз йөрәкнең ятим назы.
Шаулап үтеп китте ак бураннар,
Шаулап үтте язгы яңгырлар,
Мәхәббәтне уяткан һәр язга,
Куана микән соң ялгызлар?
Русский перевод
В синем небе - реки облаков,
Плывут, хоть нет у них берегов,
Много людей (очень многих) в этом мире,
Живут, хоть нет у них любимой пары.
Шумно пронеслись белые метели,
Шумно прошли весенние дожди,
К каждой весне, что будит любовь,
Радуются ли, скажи, одинокие?
Хоть и скажешь: судьбе не сдамся,
До парной жизни не дотянуться,
А жизнь - как бегущие воды,
Течет, тебя вовсе не ждет она.
Шумно пронеслись белые метели,
Шумно прошли весенние дожди,
К каждой весне, что будит любовь,
Радуются ли, скажи, одинокие?
У каждой холодной зимы бывает
Новый, пришедший за ней, рассвет весны,
Даже если не проснется - проснется однажды
Сиротская нежность одинокого сердца.
Шумно пронеслись белые метели,
Шумно прошли весенние дожди,
К каждой весне, что будит любовь,
Радуются ли, скажи, одинокие?