Оригинальный текст
Әткәй көлеп кайтып килә иде -
Уянганда татлы йокымнан.
Йөгән тотҡан иде кулларына,
Атлар эзләп йөргән болыннан.
Бу дөньядан иртә киткәннәрнең,
Төсе кайта бары төшләрдә.
Әткәй сине саг(ы)нып искә алам,
Атларыңны күреп кичләрдә.
Әткәй сине саг(ы)нып искә алам,
Атларыңны күреп кичләрдә.
Әткәй төсен алгансыңмы диләр,
Әтиеңә охшап киләсең.
Болыннарда чапкан аткайларның,
Куе ялын тарап үрәсең.
Җилеп кенә үттең микән әткәй?
Гомереңне елгыр атларда.
Төшләремдә күреп уянамын,
Сине бик юксынган чакларда.
Төшләремдә күреп уянамын,
Сине бик юксынган чакларда.
Бу дөньядан иртә киткәннәрнең,
Төсе ҡайта бары төшләрдә.
Кулларыма йөгәнеңне алам-
Әткәй сине саг(ы)нып кичләрдә.
Җилеп кенә үттең микән әткәй?
Гомереңне елгыр атларда.
Төшләремдә күреп уянамын,
Сине бик юксынган чакларда.
Төшләремдә күреп уянамын,
Сине бик юксынган чакларда.
Русский перевод
Отец, смеясь, домой шагал -
Когда от сладких снов я пробуждалась.
В ладонях крепких узду держал,
Из луга, где коней искал, возвращался.
Кто слишком рано ушёл из мира,
Являет облик только во снах.
Отец, с тоской тебя вспоминаю,
Вечером, глядя на коней твоих в полях.
Отец, с тоской тебя вспоминаю,
Вечером, глядя на коней твоих в полях.
Говорят, что черты твои я переняла,
Всё больше на тебя становлюсь похожей.
Густые гривы резвых лошадей,
Что в лугах летали, заплетаю, их помня тоже.
Ты ли промчался, отец, всю жизнь стремглав
На резвых, ветреных конях без брода?
Просыпаюсь, увидев тебя во сне,
Когда тоска по тебе особенно гложет меня.
Просыпаюсь, увидев тебя во сне,
Когда тоска по тебе особенно гложет меня.
Кто слишком рано ушёл из мира,
Являет облик только во снах.
Беру в ладони твою узду -
Отец, тоскую по тебе в вечерних часах.
Ты ли промчался, отец, всю жизнь стремглав
На резвых, ветреных конях без брода?
Просыпаюсь, увидев тебя во сне,
Когда тоска по тебе особенно гложет меня.
Просыпаюсь, увидев тебя во сне,
Когда тоска по тебе особенно гложет меня.