Оригинальный текст
Бик яратам идем әткәй белән
Атлар сугарырга иделдә.
Бәхет тауларының түбәненә
Менгән төсле идем шул мәлдә.
Әткәй-әткәй һаман чыңлап тора
Таулар яңгыратып җырлауын.
Күз алдымда печән чабуларың,
Тирләп-пешеп урап урауың.
Ат ялына чат ябешеп юртып,
Үтеп киткән балачакларым.
Кулларымда синнән калган йөгән,
Ярсып тора алда чакларым.
Әткәй-әткәй һаман чыңлап тора
Таулар яңгыратып җырлауын.
Күз алдымда печән чабуларың,
Тирләп-пешеп урап урауың.
Дөнъя йөкләренең иң авырын,
Тарткан икән әткәй бик түзем.
Аңлый барам шушы хәкикәтне,
Әткәй булгач тынам мин үзем.
Әткәй-әткәй һаман чыңлап тора
Таулар яңгыратып җырлауын.
Күз алдымда печән чабуларың,
Тирләп-пешеп урап урауың.
Русский перевод
Как любил я с отцом на рассвете
Водить лошадей на Идель.
Будто к подножью гор счастья
Поднялся я в тот светлый предел.
Отец, отец - все звенит, не смолкает
И горы подхватывают его песню.
Перед глазами - твои сенокосы,
Как в поту ты кружил, обходя всю межу.
К гриве прижавшись, несусь - и мелькают
Мои детские годы в пути.
В ладонях - уздечка, твой след и наследство,
А впереди - жаром зовут мои дни.
Отец, отец - все звенит, не смолкает
И горы подхватывают его песню.
Перед глазами - твои сенокосы,
Как в поту ты кружил, обходя всю межу.
Самый тяжелый из грузов на свете
Вынес ты, отец, терпеливо и тихо.
Понимаю я эту истину ныне:
Я смолкаю, ведь в сердце моем ты - отец.
Отец, отец - все звенит, не смолкает
И горы подхватывают его песню.
Перед глазами - твои сенокосы,
Как в поту ты кружил, обходя всю межу.