Сандугач моңы (дүртенче вариант)

Песня соловья (четвертый вариант)

Композитор
Автор текста
Добавлено
08.01.2026
Обновлено
08.01.2026

Оригинальный текст

Туган илдән читтә, еракта Бер сандугач моңын тыңладым, Сагынгуга, сары сагышка Түзә алмый кушылып җырладым. Һәр мизгеле сагыш чит илнең, Сандугачым, ярый син килдең. Башкаемны салып җилләргә, Кайтам, кайтам туган җирләргә. Серен бирми йөрәк ятларга Уйлар очты туган якларга. Сандугачлар кунып тирәккә Үзәкләрне өзгән чакларга... Һәр мизгеле сагыш чит илнең, Сандугачым, ярый син килдең. Башкаемны салып җилләргә, Кайтам, кайтам туган җирләргә. Сандугачым, сайра дөньяда Кызыл карлар бурап яуганчы. Үз илемә кайтып калыйм мин Чит җирләрдә ятып калганчы. Һәр мизгеле сагыш чит илнең, Сандугачым, ярый син килдең. Башкаемны салып җилләргә, Кайтам, кайтам туган җирләргә.

Русский перевод

Вдалеке, на чужбине далекой, Песнь соловья однажды я услыхал, И тоской, желтой грустью ведомый, Не стерпел - вместе с ним я запел. Каждый миг на чужбине - печаль, Соловей мой, как кстати ты прилетел. Голову ветрам распахнув, Я вернусь, вернусь к родной земле. Сердце тайну чужим не отдаст - Мысли к отчему краю летят. Соловьи на тополях - В те минуты, что душу рвут... Каждый миг на чужбине - печаль, Соловей мой, как кстати ты прилетел. Голову ветрам распахнув, Я вернусь, вернусь к родной земле. Соловей мой, пой во всем мире, Пока красный снег метелью не пал. Дай мне в родину вновь возвратиться, Прежде чем в чужой земле мне лечь. Каждый миг на чужбине - печаль, Соловей мой, как кстати ты прилетел. Голову ветрам распахнув, Я вернусь, вернусь к родной земле.