Оригинальный текст
Мәмәтем минем, урман-кырларга,
Биек тауларга якын урнашкан.
Тау битләрендә, сабан туенда
Ике бәхет бергә табышкан.
Минем яшьлегем, Мәмәтем,
Үтте синең гүзәл кочагыңда.
Мәмәтем минем, Мәмәтем,
Онытмам сине һәрчагымда.
Арка күлләре, аның юллары,
Урман-басулар аша үте иркәм.
Нарат аланында, бергә булган көннәр
Нигә шулай сагындыра икән?
Минем яшьлегем, Мәмәтем,
Үтте синең гүзәл кочагыңда.
Мәмәтем минем, Мәмәтем,
Онытмам сине һәрчагымда.
Җәйнең таңнары, кояш чыгулары,
Әтием белән печән чабулары,
Кыр чишмәсеннән учлап су эчүләре,
Уемнан чыкмый Мәмәт кичләре.
Минем яшьлегем, Мәмәтем,
Үтте синең гүзәл кочагыңда.
Мәмәтем минем, Мәмәтем,
Онытмам сине һәрчагымда.
Русский перевод
Мой Мәмәт - меж лесов и полей,
У подножья высоких вершин.
На склонах, на сабантуе
Два счастья сошлись в один.
Моя юность, Мәмәт,
Прошла в твоих светлых объятьях.
Мой Мәмәт, мой Мәмәт,
Не забуду тебя никогда.
Арка‑озёра, её дороги,
Через лес и поля - иди, моя милая.
Дни, что были вместе в сосновой поляне,
Почему так тоской отзываются?
Моя юность, Мәмәт,
Прошла в твоих светлых объятьях.
Мой Мәмәт, мой Мәмәт,
Не забуду тебя никогда.
Летние зори, восходы солнца,
С отцом - сенокосные дали,
Из полевой родниковой воды - ладонями пили,
Не меркнут в уме Мәмәтовы вечера.
Моя юность, Мәмәт,
Прошла в твоих светлых объятьях.
Мой Мәмәт, мой Мәмәт,
Не забуду тебя никогда.