Оригинальный текст
Икебез икегә, икегә бүленгән,
Калганбыз язмышның ике ярында.
Исеңә төшермен, ничекләр тузәрсең,
Шул кадәр өзелеп сагынган чакта!
Син калган якларда - күкләрнең зәңгәре,
Таңнарнын нурлысы, дөнъяның яме.
Мин калган якларда - офыкның чикләре,
Бәхетле булырга гомер (нидер) җитмәде.
Шул килеш яшисең, яшисен җырымда,
Шул ук төс, шул ук буй, шул ук сын hаман.
Маңгаенда сырлар, чәчеңдә ак юллар.
hаман да өзелеп, өзлеп (сине) сагынам!
Син калган якларда - күкләрнең зәңгәре,
Таңнарнын нурлысы, дөнъяның яме.
Мин калган якларда - офыкның чикләре,
Бәхетле булырга гомер (нидер) җитмәде.
Кирәкми кавышу, кавышу көтәсе.
Син инде бик күптән кемдер иркәсе.
Берәүләр бәхетле, берәүләр бәхетсез,
Бу тәкдир (язмыш), нишлим соң, ни хәл итәсе.
Син калган якларда - күкләрнең зәңгәре,
Таңнарнын нурлысы, дөнъяның яме.
Мин калган якларда - офыкның чикләре,
Бәхетле булырга гомер (нидер) җитмәде.
Русский перевод
Мы порознь, на двое, на двое разлучены,
Мы остались на разных берегах судьбы.
Я напомню тебе - как ты всё вынесешь,
В час, когда по мне так рвётся тоска!
Ты там, где синевы небесной просторы,
Где самый светлый рассвет, где мир - красота.
Я там, где пределы тусклого горизонта,
Для счастья нам жизни (чего-то) не хватило.
Так и живёшь ты, живёшь и в песне моей,
Тот же цвет, тот же рост, тот же облик, всё так же.
Морщины на лбу, в волосах белые тропы,
И всё же, надрываясь, (тебя) я тоскую!
Ты там, где синевы небесной просторы,
Где самый светлый рассвет, где мир - красота.
Я там, где пределы тусклого горизонта,
Для счастья нам жизни (чего-то) не хватило.
Не нужно свиданий, не нужно ждать встречи.
Ты уже очень давно чья-то ласка.
Кто-то счастлив, а кто-то несчастен,
Таков удел (судьба) - что же делать, как быть.
Ты там, где синевы небесной просторы,
Где самый светлый рассвет, где мир - красота.
Я там, где пределы тусклого горизонта,
Для счастья нам жизни (чего-то) не хватило.