Оригинальный текст
Ало, әнкәй, ишетәсеңме? Таныдыңмы балаңны?
Телефон араларында тоям җылы тыныңны.
Тавышыбыз телефонның тимер чыбыкларында,
Беребез кояш баешында, беребез чыгышларында.
Әнкәемнең шул сүзләре өзә үзәкләремне:
"Кайгыртмича, яшәп бергә иде, йөрәккәемне."
Телефоннан сөйләшүләр күңел елату гына.
Сагынуларны басу микән, әллә уяту гына.
Тавышыбыз телефонның тимер чыбыкларында,
Беребез кояш баешында, беребез чыгышларында.
Әнкәемнең шул сүзләре өзә үзәкләремне:
"Кайгыртмича, яшәп бергә иде, йөрәккәемне."
Көтәсең хәбәребезне кайларда йөрмәсәктә.
Син керәсең хәлебезгә без керә белмәсәктә.
Тавышыбыз телефонның тимер чыбыкларында,
Беребез кояш баешында, беребез чыгышларында.
Әнкәемнең шул сүзләре өзә үзәкләремне:
"Кайгыртмича, яшәп бергә иде, йөрәккәемне."
Әнкәй, туган көнеңдә барыбызда без бергә.
Телефоннар да ял итсен, ял итсендәр бүгенгә.
Тавышыбыз телефонның тимер чыбыкларында,
Беребез кояш баешында, беребез чыгышларында.
Әнкәемнең шул сүзләре өзә үзәкләремне:
"Кайгыртмича, яшәп бергә иде, йөрәккәемне."
Русский перевод
Алло, мама, ты меня слышишь? Ты узнала дочь?
Сквозь телефонные дали я чувствую твое теплое дыхание.
Наши голоса - на железных проводах телефона,
Одна - в закате солнца, другая - в его восходах.
И мамины слова разрывают мне сердце:
"Жили бы вместе, не зная тревог, сердечко мое".
Разговоры по телефону - лишь слезы души.
Глушат ли они тоску, или только будят ее?
Наши голоса - на железных проводах телефона,
Одна - в закате солнца, другая - в его восходах.
И мамины слова разрывают мне сердце:
"Жили бы вместе, не зная тревог, сердечко мое".
Ты ждешь наших вестей, где бы мы ни бродили.
Ты входишь в нашу судьбу, когда мы не можем войти в твою.
Наши голоса - на железных проводах телефона,
Одна - в закате солнца, другая - в его восходах.
И мамины слова разрывают мне сердце:
"Жили бы вместе, не зная тревог, сердечко мое".
Мама, в твой день рождения мы все с тобой вместе.
Пусть и телефоны отдохнут, пусть отдохнут сегодня.
Наши голоса - на железных проводах телефона,
Одна - в закате солнца, другая - в его восходах.
И мамины слова разрывают мне сердце:
"Жили бы вместе, не зная тревог, сердечко мое".