Оригинальный текст
Шаулы дулкын өсләренә ятып
Тибрәлгәндә диңгез кочагында
Колагымда чыңлап чишмә тавышы
Җанда җыр яралды шул чагында.
Диңгез ярларында - зур шәһәрләр,
Минем туган авылым кечкенә.
Үскән йортым, балачак, яшьлегем -
Нык сагындырганы - өч кенә.
Җимешләрдән бөгелә агачларың,
Гүзәллектән әйләнә башларың,
Тик төшемә керә ак аенның
Үзебезчә шаулап яфраклары.
Диңгез ярларында - зур шәһәрләр,
Минем туган авылым кечкенә.
Үскән йортым, балачак, яшьлегем -
Нык сагындырганы - өч кенә.
Бер ярыннан икенче ярына
күз күреме җитмәс араларың.
Ничек түзеп яши икән, авылым,
Яшьли читтә калаган балаларың.
Диңгез ярларында - зур шәһәрләр,
Минем туган авылым кечкенә.
Үскән йортым, балачак, яшьлегем -
Нык сагындырганы - өч кенә.
Юксынырмын әле, диңгез, сине,
Ләкин анда авылым көтә мине.
Поезд чаба туган якларыма,
Бу җырым да шушы хакта гына.
Диңгез ярларында - зур шәһәрләр,
Минем туган авылым кечкенә.
Үскән йортым, балачак, яшьлегем -
Нык сагындырганы - өч кенә.
Русский перевод
На шумных гребнях, лежа, зыбко
Качалась я в морских объятьях,
И звон родника в ушах искрил -
В душе тогда родилась песня.
На берегах морских - большие города,
Моя родная деревушка - мала.
Дом, детство, юность - всё мое,
Что так тоскует, их всего лишь три.
От яблок клонятся деревья,
От красоты кружится голова,
Но снится мне у белой луны
Наш шелест листьев - по-домашнему.
На берегах морских - большие города,
Моя родная деревушка - мала.
Дом, детство, юность - всё мое,
Что так тоскует, их всего лишь три.
От берега до берега - простор,
Глазам не одолеть расстояний.
Как терпит, живя, моя деревня,
Чьи дети в юности вдали остались.
На берегах морских - большие города,
Моя родная деревушка - мала.
Дом, детство, юность - всё мое,
Что так тоскует, их всего лишь три.
Скучать еще я буду, море, по тебе,
Но там меня моя деревня ждет.
Поезд мчится к родным местам,
И песня эта - только об этом.
На берегах морских - большие города,
Моя родная деревушка - мала.
Дом, детство, юность - всё мое,
Что так тоскует, их всего лишь три.