Оригинальный текст
Яулыкларын чөеп бәйләп алган,
Йөгергәләп аш-су әзерли.
Нинди рәхәт әни барда өйдә,
Нинди матур безнең үскән өй.
Озатып кала, әни, озатып кала,
Ишек төпләрендә кул болгап.
Мин дә китәм, түзә-түзә сагынып,
Кабат кайтасыларымны уйлап.
Без кайтулар олы бәйрәм кебек,
Без китүләр сагыш әнигә.
Әллә нинди йортлар күрдек инде,
Күңел тарта һаман шул өйгә.
Озатып кала, әни, озатып кала,
Ишек төпләрендә кул болгап.
Мин дә китәм, түзә-түзә сагынып,
Кабат кайтасыларымны уйлап.
Балаларың көтә үз тормышын,
Оныкларың бирә ямь көнгә.
Аларның да озак еллар кайтып
Килер җире булсын әнигә.
Озатып кала, әни, озатып кала,
Ишек төпләрендә кул болгап.
Мин дә китәм, түзә-түзә сагынып,
Кабат кайтасыларымны уйлап.
Русский перевод
Повязав платок, подоткнув, как прежде,
Суетится, варит, кормит дом.
Как же хорошо, когда мама рядом,
Как же мил наш дом, где мы росли вдвоем.
Провожает мама, провожает мама,
У порога машет мне рукой.
И я ухожу, сдержав свою тоску,
Думая о том, что вновь вернусь домой.
Наше возвращенье - будто праздник светлый,
Наш отъезд - печаль для матери всегда.
Много разных домов уже мы видели,
А душа все тянется туда.
Провожает мама, провожает мама,
У порога машет мне рукой.
И я ухожу, сдержав свою тоску,
Думая о том, что вновь вернусь домой.
Дети ждут свою дорогу в жизни,
Внуки дарят радость каждому дню.
Пусть и им на долгие, долгие годы
Будет дом, куда вернуться к ней.
Провожает мама, провожает мама,
У порога машет мне рукой.
И я ухожу, сдержав свою тоску,
Думая о том, что вновь вернусь домой.