Оригинальный текст
Ярсып килгән язлар иде,
Күзләреңдә назлар иде,
Ак томаннар төсле таралды.
Мәхәббәтнең алсу күге,
Сөю көткән күңел түре
Көнчел сүзләр белән каралды.
Хәтердә ул айлы кичләр,
Йөгәнсез ат - татлы хисләр,
Икәү өздек сөю җиләген.
Сиңа әйтер сүзләрем бар,
Моңнарыма дөньялар тар,
Кире какма язмыш бүләген.
Учагыбыз әле яна,
Йөрәкләргә ялкын сала,
Бергә булу - минем теләгем.
Сагыш утларында янам,
Яннарыңа кабат барам,
Син иң татлы сөю җиләгем.
Русский перевод
Буйной пришла весна тогда,
В твоих глазах жила нежность,
И, словно белый туман, рассеялась.
Алое небо любви,
Глубина сердца, ждавшего нежной любви,
Очернилась завистливыми словами.
В памяти те лунные вечера,
Конь без узды - сладкие чувства,
Мы вдвоем сорвали ягоду любви.
Есть слова, что хочу тебе сказать,
Моим мелодиям миры тесны,
Не отвергай дар судьбы.
Наш очаг еще горит,
Разжигает пламя в сердцах,
Быть вместе - мое желание.
Я горю в огне тоски,
Снова иду к твоим краям,
Ты - моя самая сладкая ягода любви.