Оригинальный текст
Чишмә юлын, әнкәй, яңгыр юган,
Әткәй эзен карлар каплаган.
Үз өемә кайтып керә алмыйм,
Керә алмыйм бикле капкадан.
Әткәй-әнкәй мәңге онытылмый,
Нинди генә җилләр какмасын.
Ничәнче кат инде ачып керәм
Үз өемнең бикле капкасын.
Ишетелмәс инде әткәемнең
Җырлай-җырлай печән чапканы.
Кабатланмас газиз әнкәемнең
Төннәрен юрган япканы.
Әткәй-әнкәй мәңге онытылмый,
Нинди генә җилләр какмасын.
Ничәнче кат инде ачып керәм
Үз өемнең бикле капкасын.
Кайткан саен саг(ы)нып кулга алам
Әткәй-әнкәемнең сүрәтен.
Күкрәгемә кысып кочар идем,
Өзгәләнәм, килә күрәсем.
Әткәй-әнкәй мәңге онытылмый,
Нинди генә җилләр какмасын.
Ничәнче кат инде ачып керәм
Үз өемнең бикле капкасын.
Ничәнче кат инде ачып керәм
Үз өемнең бикле капкасын...
Русский перевод
К роднику дорогу, мама, дождь размыл,
Следы отца снега замели.
В родной свой дом войти не могу,
Не могу открыть запертую калитку.
Отец и мать навеки не забыты,
Какие б ветры ни подули.
В который раз уже открываю
Запертую калитку родного дома.
Не услышать больше отца,
Как он пел, сено косил.
Не повторится, как милая мама
Ночами одеялом укрывала.
Отец и мать навеки не забыты,
Какие б ветры ни подули.
В который раз уже открываю
Запертую калитку родного дома.
Каждый раз с тоской беру в руки
Фотографию отца и матери.
К груди прижать бы их хотел,
Слёзы льются, видеть их хочу.
Отец и мать навеки не забыты,
Какие б ветры ни подули.
В который раз уже открываю
Запертую калитку родного дома.
В который раз уже открываю
Запертую калитку родного дома...