Оригинальный текст
Иртә таңнан төшәм күлгә,
Төнбоеклар күрергә.
Шушы чәчкәләрне җыеп,
Сиңа бүләк итәргә.
Төнбоек чәчкәләренә
Сине охшатам, иркәм.
Ул да боек, син дә боек,
Нигә соң шулай икән?
Төнбоеклар ата төнлә,
Ә син кайчан атарсың?
Күңелеңдә көмеш йозак,
Миңа кайчан ачарсың?
Туган авылым чишмәсенең,
Суларын эчәр идем.
Сөюемне сиңа гына
Сер итеп сөйләр идем.
Чәчләремне дулкынлатып,
Таң җиле исә икән.
Сине күрсәм, шатлыгымнан,
Канатлар үсә икән.
Туган авылым урамының
Талларын кочар идем.
Сөям, диеп әгәр дәшсәң,
Яныңа очар идем.
Русский перевод
С раннего рассвета спускаюсь к озеру,
Чтобы на кувшинки взглянуть.
Соберу цветы - тебе в дар,
Пусть в ладонях твоих расцветут.
Кувшинки напоминают мне тебя,
Нежная, грустная моя.
Они печальны, ты печальна,
Почему же так, родная?
Кувшинки раскрываются ночью,
А ты когда откроешься мне?
В душе твоей серебряный замок,
Когда же ключ найдётся ко мне?
Я бы напился у родной деревенской
Чистой родниковой воды.
Только тебе бы доверил тайной
Слова о моей любви.
Ветер зари перебирает
Мои волосы, будто волной.
Увижу тебя - от радости вдруг
Вырастут крылья за спиной.
Тянулся бы к ивам на улице детства,
Обнял бы их всей душой.
Скажи лишь: «Люблю», - и сразу
К тебе прилетел бы, как в родной дом.