Оригинальный текст
Туган җиргә язлар кайта,
Гөрләвекләр шаулатып.
Сыерчыклар җырлар җырлый,
Күңелләрне дулатып.
Моңсу күзләрең тутырып,
Нигә миңа карадың?
Мәхәббәт укларын минем
Йөрәгемә кададың.
Туган җиргә язлар кайта,
Сиреньнәр чәчкә атып.
Аккошлар кайтырлар микән,
Синнән сәламнәр алып?
Сирень чәчкәләрен өзеп,
Мин сине көтәм, иркәм.
Сине сагынып көткәнемне,
Җаным, беләсең микән?
Туган җиргә язлар кайта,
Нигә кайтмыйсың, иркәм?
Йөрәгемә утлар салдың,
Сине һәр көнне көтәм.
Эх, шауласын мәхәббәтем,
Йөрәгем янсын әле!
Йөрәгем янганын, иркәм,
Син дә сизәрсең әле!
Русский перевод
На родную землю возвращается весна,
Ручьи гремят, шумят.
Скворцы поют свои напевы,
Волны в сердцах будят.
Грустью наполнив очи,
Зачем ты взглянула на меня?
Стрелы любви вонзила
Ты прямо в сердце моё.
На родную землю возвращается весна,
Сирени расцветают вновь.
Вернутся ль лебеди, быть может,
С твоим приветом, с твоей любовью?
Сорвав сирени лепестки,
Я жду тебя, мой милый.
Ты знаешь ли, как я тоскую,
Как жду тебя, душой единой?
На родную землю возвращается весна,
Почему не возвращаешься, милый?
Ты в сердце мне огни зажёг,
Я жду тебя изо дня в день.
Эх, пусть шумит моя любовь,
Пусть сердце пылает во мне!
Что сердце моё горит, мой милый,
Ты тоже почувствуешь - поверь.