Оригинальный текст
Әнкәемне бүген
Мин дә төштә күрдем.
Йомшак кулын тотып,
Саумы, әнкәй, дидем.
Хуш кайттың, әнкәем,
Китмисеңдер инде?
Шул сүзләргә никтер
Әнкәй башын иде.
Нигә шулай озак,
Әнкәем, килмәдең?
Әллә соң мин барын,
Әнкәем, белмәдең?
Нигә соң, әнкәем,
Үсәм мин синсез?
Кайт, әнкәй, тизерәк,
Миңа күңелсез.
Ничә еллар көтәм,
Әнкәем, кайтмыйсың.
Нигә, әнкәй, мине,
Үзеңә алмыйсың?
Нигә соң, әнкәем,
Өнемдә килмисең?
Син газиз балам, дип,
Елмаеп дәшмисең?
Русский перевод
Сегодня маму
Я во сне увидел.
Тёплую ладонь сжав,
«Здравствуй, мама», - сказал я.
«Ты вернулась, мама,
Уже не уйдёшь?»
На эти слова почему‑то
Мама кивнула, опустив голову.
Почему так долго,
Мама, ты не приходила?
Неужели я всего,
Мама, не понимал?
Почему же, мама,
Я расту без тебя?
Вернись, мама, поскорей,
Мне так одиноко.
Сколько лет я жду,
Мама, а ты не возвращаешься.
Почему, мама, меня
Ты не забираешь к себе?
Почему же, мама,
Ты не приходишь ко мне в явь?
Почему, улыбнувшись, не зовёшь:
«Ты мой родной ребёнок»?