Оригинальный текст
Борынгыдан килгән гадәт,
Шулай иткән бабамнар,
Өйләнергә вакыт җиткәч,
Кыз урларга барганнар.
Барганнар да уеннардан
Матур кызлар алганнар.
Әгәр кызлар тыңламаса,
Зур капчыкка салганнар.
Менә без дә буйга үстек,
Өйләнер яшькә җиттек.
Матур булсын кәләшләр, дип,
Күрше авылга киттек.
Күсәк тоткан егетләр
Безне каршы алдылар,
Ике сүз дә сөйләшмичә,
Сыртыбызга салдылар.
Авылга кайтып җиткәнбез
Алынган тизләнештән.
Баш исән, кызлар бетмәс, дип
Көлештек сөенечтән.
Җырлар җырлап менеп киттек,
Уен бара клубта.
Кирәкми күрше кызлары,
Үзебездә до чурта.
Әй, шәп тә заманалар,
Ник юкка зарланалар?
Өйләнәм! - дип бер кычкырсам,
Кызлар тезелеп басалар!
Русский перевод
Древний обычай, идущий из глубины веков,
Так поступали наши деды,
Когда наступало время жениться,
Отправлялись красть невест.
И возвращались с игрищ,
Прекрасных дев приводили.
А если девы не соглашались,
В большой мешок их клали.
Вот и мы подросли,
До брачного возраста дожили.
«Пусть будут невесты красивыми», - решили
И в соседнее село отправились.
Парни с вилами на встречу вышли,
Без лишних слов поговорив,
На плечи перекинули нас.
До села добежали,
Спасаясь от погони.
«Голова цела, дев не пропали», -
От радости смеялись.
Песни запевая, вернулись,
В клубе продолжается веселье.
Не нужны соседские девы,
Своих хватит вдоволь.
Эх, хороши были времена,
О чём ныне жалеть напрасно?
«Женюсь!» - как крикну,
Девы в очередь выстраиваются!