Оригинальный текст
Күбәләкләп яуган ап-ак карлар
Килеп куна битем очларына
Күзләремдә ай һәм йолдыз нуры,
Бөтереләм хисләр кочагыңда.
Әмма күрмим яуган карларны да,
Җитәкләшеп барган парларны да
Син бит миңа бүген сөям, дидең,
Кыш көнендә пешкән чиям, дидең.
Күкрәгемә кысып җылытырмын,
Чиям, дидең, сине өшетмәм.
Мондый татлы, назлы сүзләрне бит
Мин тик тәүге тапкыр ишетәм.
Әмма күрмим яуган карларны да,
Җитәкләшеп барган парларны да
Син бит миңа бүген сөям, дидең,
Кыш көнендә пешкән чиям, дидең.
Күбәләкләп яуган ап-ак карлар
Килеп куна битем очларына.
Иреннәрдә баллы чия тәме,
Эрим кебек синең кочагыңда.
Әмма күрмим яуган карларны да,
Җитәкләшеп барган парларны да
Син бит миңа бүген сөям, дидең,
Кыш көнендә пешкән чиям, дидең.
Русский перевод
Белым пухом падают снежинки,
Словно бабочки, на кончики щек.
В моих глазах - луна и звёздный отблеск,
Я кружусь в объятьях чувств твоих.
Но не вижу я ни снегопада,
Ни влюблённых пар, что вдаль идут,
Ты сегодня мне сказал: «Люблю я»,
«Ты - вишня, что созрела в зиму», - вдруг.
Я прижму к груди и отогрею,
«Вишенка», - сказал ты, - «не дам остыть».
Эти сладкие, такие нежные
Слова я впервые слышу в жизнь.
Но не вижу я ни снегопада,
Ни влюблённых пар, что вдаль идут,
Ты сегодня мне сказал: «Люблю я»,
«Ты - вишня, что созрела в зиму», - вдруг.
Белым пухом падают снежинки,
Словно бабочки, на кончики щек.
На губах - вкус сладкой спелой вишни,
Таять мне в твоих объятьях вмёк.
Но не вижу я ни снегопада,
Ни влюблённых пар, что вдаль идут,
Ты сегодня мне сказал: «Люблю я»,
«Ты - вишня, что созрела в зиму», - вдруг.