Оригинальный текст
Саф сөюем уянганда,
Чәчәк аткан чак иде.
Язын искән таң җилендәй,
Тойгыларым саф иде.
Чәчәкләрне кемнәр өзде -
Сулынылар бик иртә.
Күпме еллар үтсәләр дә,
Искә төшәсең иркәм.
Таң җилендәй үтте яшьлек,
Чык кебек югалдың да.
Без йөрегән болыннарда
Чәчәкләр шиңеп калды.
Чәчәкләрне кемнәр өзде -
Сулынылар бик иртә.
Күпме еллар үтсәләр дә,
Искә төшәсең иркәм.
Сулымаслар бер кайчан да
Саф күңелдә чәчәкләр.
Шул чәчәкләр өмет сибеп:
"Түз йөрәк", - дип әйтәләр.
Чәчәкләрне кемнәр өзде -
Сулынылар бик иртә.
Күпме еллар үтсәләр дә,
Искә төшәсең иркәм.
Русский перевод
Когда любовь моя проснулась,
Цвели тогда цветы кругом.
Как утренний весенний ветер,
Был чистым каждый мой порыв.
Кто их сорвал - цветы увяли
Так рано, слишком уж рано.
И сколько лет бы ни минуло,
Ты вспоминаешься, родная.
Как утренний ветер пронеслась юность,
Исчезла ты, как капля росы.
На лугах, где мы с тобой ходили,
Увяли все цветы вокруг.
Кто их сорвал - цветы увяли
Так рано, слишком уж рано.
И сколько лет бы ни минуло,
Ты вспоминаешься, родная.
Не вянут никогда цветы
В чистой, светлой душе.
Эти цветы надежду сеют:
«Терпей, сердце», - говорят.
Кто их сорвал - цветы увяли
Так рано, слишком уж рано.
И сколько лет бы ни минуло,
Ты вспоминаешься, родная.