Оригинальный текст
Төнге тынлык җырлый
Кайчак таңга кадәр.
Йокы оча хыял күгендә.
Күңел - тирән чоңгыл,
Гүя шуннан тыңлыйм
Әтәчләрнең моңын бүген дә.
Элек безнең сәгать
Чылтырамый иде,
Тик әтәчләр җырлап уятты.
Моңга чумган авыл,
Бәлки, йоклар иде,
Ал таңнар күз сирпеп оялтты.
Без яшисе көнне
Уятырга теләп
Яңгыраган әтәч моңнары.
Күкнең куеныннан
Таңны уятырлык,
Аңа охшаш серле моң бармы?
Русский перевод
Ночная тишина поёт
Порою до рассвета.
Сон кружит в небе грёз.
Душа - глубокий омут,
Как будто из него
И нынче слушаю я песнь петухов.
Раньше наш будильник
Не звонил совсем,
Нас будил лишь их певучий зов.
Деревня, в песню канув,
Наверно, спала бы,
Но алый рассвет вспугнул стыдливо сон.
Будить грядущий день
Стремясь, звучат повсюду
Петушьи переливы.
Из лона небосвода
Рассвет суметь поднять -
Есть ли ещё такая тайная напевность?