Оригинальный текст
Олы юлга чыктык икәү генә,
Тормыш дигән юлны башладык.
Озатып калды безне яшьлек кенә,
Йөрәкләр тик шуңа сызлады.
Чишмә тавышы, айлы кичтә,
Моңсулата синең күзләрне.
Янма әле, көймә әле,
Яннарыңда мин бар бит әле.
Гомер юлын юл уртасы итеп,
Туктап бердә ялда итмәдек.
Әче җилләр килеп кагылсада
Серләр биреп туктап калмадым.
Чишмә җыры, айлы кичтә,
Моңсулата синең күзләрне.
Янма әле, көймә әле,
Яннарыңда мин бар бит әле.
Яшик әле шулай дөнъя куып,
Җиткәнче дип алтын туйларга.
Картлыкта да син минеке диеп,
Җырдагыча кушлып җырларга.
Чишмә тавышы, айлы кичтә,
Моңсулата синең күзләрне.
Янма әле, көймә әле,
Яннарымда мин бар бит әле.
Русский перевод
Вдвоём мы вышли в дальнюю дорогу,
Начали дорогу под названьем жизнь.
Лишь юность нас тогда была в подмогу -
Сердцам от этого и больно, и дрожит.
Журчанье родника, в лунный вечер,
Грустью наполняет твои глаза.
Не гори, не тлей так, сердце,
Я ведь рядом, я здесь всегда.
Полпути по жизни - как середина,
Мы не знали отдыха ни на шаг.
Пусть и горький ветер бился мимо,
Тайн не выдал, не остановясь никак.
Песнь родника, в лунный вечер,
Грустью наполняет твои глаза.
Не гори, не тлей так, сердце,
Я ведь рядом, я здесь всегда.
Давай жить так, за миром в погоне,
До поры золотых свадебных дней.
И в старости скажем: ты - мой, я - твоя,
И споём, как в песне, душой о душе.
Журчанье родника, в лунный вечер,
Грустью наполняет твои глаза.
Не гори, не тлей так, сердце,
Я ведь рядом, я здесь всегда.