Оригинальный текст
Кояш нуры чагыла таңнарда,
Сандугачлар сайрый талларда.
Челтер-челтер ага саф чишмәләр,
Җанга дәва - җәйге иртәләр.
Яшьлегемнең иртәседәй,
Ургылып моң чишмәседәй,
Йөрәгемдә чыңлый бер тавыш.
Егетләре чакматаштан,
Ә кызлары кара каштан,
Чакма, Чакма, Чакма, Чакмагыш!
Рәхмәт сиңа, уйнап үскән тугай,
Истә һаман тургай моңнарың.
Сагышлы да, моңлы да алтын көзең,
Җилкендерә салкын кышларың.
Яшьлегемнең иртәседәй,
Ургылып моң чишмәседәй,
Йөрәгемдә чыңлый бер тавыш.
Егетләре чакматаштан,
Ә кызлары кара каштан,
Чакма, Чакма, Чакма, Чакмагыш!
Назлы җилләр исә кыйблалардан,
Тагын туа изге Рамазан.
Ярты гомер узса да, без җырласы
Иң соңгы җыр әле тумаган.
Яшьлегемнең иртәседәй,
Ургылып моң чишмәседәй,
Йөрәгемдә чыңлый бер тавыш.
Егетләре чакматаштан,
Ә кызлары кара каштан,
Чакма, Чакма, Чакма, Чакмагыш!
Русский перевод
Лучи солнца вспыхивают по утрам,
Славянки поют в тополях.
Мягко-мягко стекают чистые ключи,
Для души целебны летние утра.
Как в юности утро мое,
Где звенели эти ключи,
Звук один звенит в сердце моем.
Юноши из камня чакмат,
А девушки с черными бровями,
Чакма, Чакма, Чакма, Чакмагыш!
Спасибо тебе, дикая природа, где растил,
Помню всегда напевы твои.
Тоскливая, скорбная, золотая осень твоя,
Несешь холодные зимы свои.
Как в юности утро мое,
Где звенели эти ключи,
Звук один звенит в сердце моем.
Юноши из камня чакмат,
А девушки с черными бровями,
Чакма, Чакма, Чакма, Чакмагыш!
Нежные ветры веют с востока,
Снова наступает святой Рамазан.
Полжизни прошло, но мы поем,
Последняя песня еще не спета.
Как в юности утро мое,
Где звенели эти ключи,
Звук один звенит в сердце моем.
Юноши из камня чакмат,
А девушки с черными бровями,
Чакма, Чакма, Чакма, Чакмагыш!