Оригинальный текст
Гомерләр үткәндә, йомгакны сүткәндә,
Табыла, яңара язмышлар.
Үкенеп, үкенеп кайтмаслык еллар бар,
Яшьләргә чыланган ялгышлар.
Бу тормыш - яшеннәр сызган юл,
Йолдыздай атылган бер ара.
Гомерләр сулардай ага бит,
Тикмәгә җырланмый җырлар да.
Елларның чатында, гомернең атында
Көтәсең һаман да чабышлар.
Күңелне җилкетә үткәннәр эзеннән
Табылган кадерле табышлар.
Бу тормыш - яшеннәр сызган юл,
Йолдыздай атылган бер ара.
Гомерләр сулардай ага бит,
Тикмәгә җырланмый җырлар да.
Моңаеп аласың, утларда янасың,
Тойганда үткәннәр ярасын.
Сызлатмасын өченгә җанның бу халәтен
Барыбер дәвасын табасың.
Бу тормыш - яшеннәр сызган юл,
Йолдыздай атылган бер ара.
Гомерләр сулардай ага бит,
Тикмәгә җырланмый җырлар да.
Русский перевод
Когда уходят годы, когда клубок распутаешь,
Находятся, обновляются судьбы.
Есть годы, что не вернуть - с раскаянием в душе,
Ошибки, омытой юной слезой.
Эта жизнь - дорога, прочерченная молниями,
Миг, будто звезда, что сорвалась.
Жизни текут, как воды,
И песни не понапрасну поются.
На перекрестке лет, на скачке самой жизни
Все ждешь - и снова ждешь - забегов.
Сердце волнует: по следу прошлых лет
Найдешь бесценные находки.
Эта жизнь - дорога, прочерченная молниями,
Миг, будто звезда, что сорвалась.
Жизни текут, как воды,
И песни не понапрасну поются.
Ты загрустишь, горишь в огнях,
Когда почувствуешь раны минувшего.
Чтобы душе не ныть от этого состояния,
Ты все равно находишь исцеленье.
Эта жизнь - дорога, прочерченная молниями,
Миг, будто звезда, что сорвалась.
Жизни текут, как воды,
И песни не понапрасну поются.