Оригинальный текст
Кинәт кенә гашыйк булдым
Гөнаһсыз күзләреңә,
Серле нурлар чагылды
Самими йөзләреңдә.
Нигә диеп мин карадым,
Син йөзгәндә ак җилдә.
Укучым идең лә минем,
Нигә кердең күңелгә.
Соңгы кыңгырау чыңлама,
Йөрәк бар тыя алмаган.
Үз укучысын яратып,
Яратып туя алмаган.
Көтеп алам дәресемне,
Сәгате тәүлеккә тиң.
Бер карасам мәхәббәтем,
Бер карасам сеңлем син.
Такта янына чыкканда
Кагылып үттең ялгыш.
Язмышларда ялгышлар бар,
Бу ялгыш татлы ялгыш.
Соңгы кыңгырау чыңлама,
Йөрәк бар тыя алмаган.
Үз укучысын яратып,
Яратып туя алмаган.
Син дә тойдың, мин дә тойдым,
Җылылык араларда.
Нинди күзләр белән карыйм
Дәрестә балаларга?
Ничәмә күз арасыннан
Туя алмыйм сиңа карап.
Назлы карашыма карап,
Дәшәсең: ярат, ярат!
Соңгы кыңгырау чыңлама,
Йөрәк бар тыя алмаган.
Үз укучысын яратып,
Яратып туя алмаган.
Русский перевод
Вдруг я нежданно полюбил
Твои безгрешные глаза,
Таинственный их тихий свет
Играл на чистых лицах.
Зачем смотрел я - ты плыла
В белёсом ветре, вдалеке.
Ты ведь была моей ученицей,
Зачем вошла мне в сердце.
Последний звонок, не звени,
Есть сердце - не смог удержать.
Свою ученицу любя,
Не может любовью насытиться.
Я жду урока своего,
Час равен целым суткам мне.
То ты - любовь моя живая,
То ты - как младшая сестра.
К доске ты вышла и, случайно,
Коснулась, проходя, меня.
В судьбе бывают промахи -
И этот промах сладок был.
Последний звонок, не звени,
Есть сердце - не смог удержать.
Свою ученицу любя,
Не может любовью насытиться.
Ты тоже чувствовала, я -
Тепло меж нами разгорелось.
Какими взглядами смотреть
Мне на детей в уроке?
Сквозь множество глядящих глаз
Не в силах я не смотреть на тебя.
В ответ на мой нежный взгляд
Ты шепчешь: люби, люби!
Последний звонок, не звени,
Есть сердце - не смог удержать.
Свою ученицу любя,
Не может любовью насытиться.