Оригинальный текст
Ашыгып әнкәй печән җыя,
Җиләкләргә сирәк үрелә.
Ераклардан кара болыт килә
Таң артында кояш сүрелә.
Ашыкма әнкәй, ашыкма!
Сибәләр дә яңгыр, тиз үтәр.
Болыт кайгыларны җил таратыр,
Гомер толымнарын көн сүтәр.
Ашыкма әнкәй, ашыкма!
Җырлый-җырлый әнкәй печән җыя,
Үлән арасында җиләкләр.
Күңелемдә аның хис-тойгылар,
Йөрәгемдә изге теләкләр.
Ашыкма әнкәй, ашыкма!
Сибәләр дә яңгыр, тиз үтәр.
Болыт кайгыларны җил таратыр,
Гомер толымнарын көн сүтәр.
Ашыкма әнкәй, ашыкма!
Кара болыт озак куермады,
Җәйге җилләр алып киттелләр.
Тол хатынның яшьлек иртәләре
Бер-бер атлы җилеп үттеләр.
Ашыкма әнкәй, ашыкма!
Сибәләр дә яңгыр, тиз үтәр.
Болыт кайгыларны җил таратыр,
Гомер толымнарын көн сүтәр.
Ашыкма әнкәй, ашыкма!
Русский перевод
Торопясь, мама сено гребет,
До лесных ягод - редко рука.
Издали черная туча плывет,
За рассветом тускнеет заря.
Не спеши, мама, не спеши!
Брызнет дождик - и скоро пройдет.
Ветер тучи-горести разнесет,
День расплетет косы жизни, уйдет.
Не спеши, мама, не спеши!
Напевая, мама сено гребет,
В травах прячутся ягоды вновь.
В моей душе ее чувства живут,
В моем сердце - святая любовь.
Не спеши, мама, не спеши!
Брызнет дождик - и скоро пройдет.
Ветер тучи-горести разнесет,
День расплетет косы жизни, уйдет.
Не спеши, мама, не спеши!
Черная туча не долго сгущалась,
Летние ветры ее унесли.
Юности утра вдовы промчались,
Словно кони, по степи прошли.
Не спеши, мама, не спеши!
Брызнет дождик - и скоро пройдет.
Ветер тучи-горести разнесет,
День расплетет косы жизни, уйдет.
Не спеши, мама, не спеши!