Оригинальный текст
Шимберемдә таң сызылган чакта
Төннең пәрдәләрен каралап,
Җәйрәп яткан болын өсләреннән
Ак мамыктай томан тарала.
Болыннарны иңләп Ашыт ага,
Суга иелеп үсә таллары,
Каңгылдашып кайткан кыр казларын
Каршы ала аның ярлары.
Шимбер имәннәре шаулавында
Үзәк өзгеч моңлы тавыш бар,
Сандугачлар көен чыгарганнар,
Ә сүзләрен язган камышлар.
Сина булган кайнар сөю җырын
Күңелемдә йөртәм, Шимберем.
Сагынганда кайтып сыенырлык
Изге газиз җирем син минем.
Русский перевод
В Шимбере, когда заря едва светлеет,
Ночь затемняет занавес свой темный,
Над разливом лугов широких стелется
Туман, как белый пух, прозрачный.
По лугам, петляя, Ашыт бежит,
К воде склоняются ивы молодые,
И гуси полевые, с клекотом вернувшись,
На берегах находят встречу.
В шелесте дубов Шимбера таится
Разрывающий нутро напев,
Соловьи выводят свою мелодию,
А камыши ей дарят слова.
Песнь горячей любви к тебе, Шимберем,
В сердце я ношу неугасимо,
Чтобы, тоскуя, можно было вернуться
К святой, родимой, дорогой земле моей.