Оригинальный текст
Бер - бер атлы шат йолдызлар сүнә,
Безнең өчен алсу таң атар.
Үткәннәрдән үкенечләр кала,
Бик боекма, тормыш бик матур!
Нәрсә булды сиңа, моңаясың нигә,
Күңел кошың тынмый сайрасын.
Бу бәхетле минут...
Оныт әле, оныт,
Оныт инде йөрәк ярасын!
Әллә, иркәм, теләмисең (теләмәдең) икән (микән),
Аерылырга татлы сагыштан?
Икебезнең шатлык тусын өчен,
Сагыш белән сагыш кавышкан.
Нәрсә булды сиңа, моңаясың нигә,
Күңел кошың тынмый сайрасын.
Бу бәхетле минут...
Оныт әле, оныт,
Оныт инде йөрәк ярасын!
Канатларың әллә талды микән,
Сүнде микән янар утларың?
Бик боекма, гөлләр чәчәк ата (Күңелкәем сиңа язгы кояш,)
Сиңа илтәм иң матурларын! (Таптың мәллә кояш тапларын?).
Нәрсә булды сиңа, моңаясың нигә,
Күңел кошың тынмый сайрасын.
Бу бәхетле минут...
Оныт әле, оныт,
Оныт инде йөрәк ярасын!
Русский перевод
Звезды гаснут одна за другой,
Для нас розовая заря взойдёт.
От прошедшего остаются сожаления,
Не грусти так сильно, жизнь прекрасна!
Что с тобой случилось, о чём ты грустишь,
Птица твоей души не умолкает, поёт.
Эти счастливые минуты...
Забудь же, забудь,
Забудь уже сердечную рану!
Неужели, родной, ты не хотел
Расстаться со сладкой грустью?
Ради нашего пояса радости
С грустью переплелась грусть.
Что с тобой случилось, о чём ты грустишь,
Птица твоей души не умолкает, поёт.
Эти счастливые минуты...
Забудь же, забудь,
Забудь уже сердечную рану!
Неужели твои крылья сломались,
Погасли твои огни?
Не грусти так, цветы расцветают (Душа моя - для тебя весеннее солнце,)
Я несу тебе самые красивые! (Нашла ли ты солнечные пятна?).
Что с тобой случилось, о чём ты грустишь,
Птица твоей души не умолкает, поёт.
Эти счастливые минуты...
Забудь же, забудь,
Забудь уже сердечную рану!