Оригинальный текст
Җырлыйк әле, җырлыйк әле,
Җырлыйк шушы көйләргә;
Җырласак шушы көйләргә,
Калыр сагынып сөйләргә.
Җырлыйк әле, җырлыйк әле,
Җыр күңелне ача ул;
Җырлау күңелне ача ул,
Кайгыларны баса ул.
Җырлыйк: әле, җырлыйк әле,
Берне түгел, икене;
Җырламас идек икене,
Сез дусларым сөйкемле.
Әйдә, дуслар, җырлыйк әле
Уйнаган гармуннарга;
Ал чәчәк күк яшик әле,
Бирешмик кайгыларга.
Ал да булыр чагыбыз,
Гөл дә булыр чагыбыз;
Без җырламый кем җырласын,
Безнең шундый чагыбыз.
Җырлыйк әле, җырлыйк әле,
Сызылып таңнар атса да;
Яшь гомерләр ике килми,
Сулар үргә акса да.
Җырлыйк әле, җырлыйк әле,
Уникегә тулганчы;
Уникеләргә тулганчы,
Дуслар күңле булганчы.
Җырлыйк әле, җырлыйк әле,
Ишетсеннәр, белсеннәр;
Җыелганнар бу табынга
Бертуганнар дисеннәр.
Их, дусларым, сезнең белән
Шат минем күңелләрем;
Гел дә шулай шатлык белән
Үтсә иде гомерләрем.
Сәгатьләр китте унбердән
Уникенче номерга;
Сез дуслардан айрылмыйча
Торсаң иде гомергә.
Тәрәзәгә җимнәр сиптем,
Ашагыз, кошкайларым;
Мәкнең алсу чәчәге күк
Яшәгез, дускайларым.
Санасаң, санамасаң да,
Гармун теле унике;
Уйласаң, уйламасаң да,
Яшь гомер килми ике.
Ага сулар, ага сулар,
Ага сулар ник болай;
Аккан сулар кире кайтмый,
Яшь гомерләр дә шулай.
Машиналарга утырып
Кайтамын Казаннардан;
Яшь гомерне сатып алып
Булмый бит базарлардан.
Узган гомер узды инде,
Кадерле киләчәге;
Шул кадерле киләчәкнең
Булсаң иде чәчәге.
Яшьлегеңнең бел кадерен,
Яшьлек бит ул бер генә;
Яшьлек кебек матур итеп
Чәчәк ата гөл генә.
Агыйделне акмый диләр,
Дулкынсыз ага икән;
Яшь йөрәкне янмый диләр,
Ялкынсыз яна икән.
Агыйделнең ак сулары
Язгы ташуда акты;
Төрлебезне төрле якка
Тормыш дулкыны какты.
Ак алъяпкыч билләрдә,
Җилфердидер җилләрдә;
Күңелләрем күтәрелми
Сез булмаган җирләрдә.
Алма бакчасына кереп
Алма ашыйсым килә;
Син агачы, мин чәчәге
Булып яшисем килә.
Сары каеш дилбегәләр
Безнең атларда гына;
Иртә торсам, ике күзем
Сезнең якларда гына.
Яшел кыяк җибәрәдер
Бакчада суганнарым;
Гөлләр кебек нур балкытып
Яшәгез, туганнарым.
Җылы якка очкан чакта
Санадым мин кошларны;
Күп эзләдем, табалмадым
Сезнең кебек дусларны.
Китәм инде, китәм инде
Агыйделләрне буйлап;
Ут эчендә янам инде
Сез дусларымны уйлап.
Кулъяулыгымны җил ала,
Илтеп дәрьяга сала;
Безнең болай утырулар
Сагынып сөйләргә кала.
Өй түрендә гөлләр үскән,
Сиксән бөртек бер төптә;
Сезнең белән утырганны
Онтасым юк бөртек тә.
Иртән торып тышка чыксам,
Таралыша йолдызлар;
Таралышкан йолдызлар күк
Таралышырбыз, дуслар.
Русский перевод
Споем же, споем же,
Споем под эти напевы;
Если споем под эти напевы,
Останется вспоминать с тоской.
Споем же, споем же,
Песня сердце раскрывает;
Пение сердце раскрывает,
Печали усмиряет.
Споем же, споем же,
Не одну, так другую;
Не пели бы другую,
Да вы, друзья мои, милые.
Давайте, друзья, споем же
Под гармошки, что играют;
Как алый цветок давайте жить,
Не сдаваться печалям.
Будет и алым время,
И цветочным будет время;
Если не мы споем, кто споет,
Наше сейчас такое время.
Споем же, споем же,
Хоть рассветы полосой встают;
Молодые годы дважды не приходят,
Хоть бы воды вверх текли.
Споем же, споем же,
Пока не пробьет двенадцать;
Пока не пробьет двенадцать,
Пока у друзей на душе тепло.
Споем же, споем же,
Пусть услышат, пусть узнают;
Кто собрался за этим столом,
Пусть скажут: родные.
Ах, друзья мои, с вами
Радостно мое сердце;
Если б так же в радости
Проходили мои годы.
Часы перешли с одиннадцати
На двенадцатый номер;
Если б не разлучаться с вами, друзья,
На всю жизнь.
На подоконник сыпал зерна,
Клюйте, пташки мои;
Как алый маков цветок
Живите, друзья мои.
Считаешь, не считаешь,
У гармошки язычков двенадцать;
Думаешь, не думаешь,
Молодость не приходит дважды.
Текут воды, текут воды,
Отчего так текут;
Ушедшие воды не возвращаются,
И молодые годы так же.
Сев в машины,
Возвращаюсь из Казани;
Молодость купить
Нельзя ведь на базарах.
Прожитая жизнь уже прошла,
Дорогое будущее;
Стала б цветком
Того дорогого будущего.
Знай цену молодости,
Молодость ведь одна;
Так красиво, как молодость,
Цветет лишь один цветок.
Говорят, Агидель не течет,
Без волн течет, говорят;
Говорят, юное сердце не горит,
А оно без пламени горит.
Белые воды Агидели
В весеннем разливе мчались;
Нас по разным сторонам
Волна жизни разметала.
Белые фартуки на талиях,
Колышутся на ветру;
Не поднимается сердце
Там, где вас нет.
В яблоневый сад войти бы,
Яблок поесть бы;
Ты - дерево, я - цветок его,
Так бы и жить.
Желтые ременные вожжи
Лишь у наших коней;
Рано встану - оба глаза
Все в вашу сторону.
Пускает зеленое перо
Лук мой в огороде;
Сияйте светом, как цветы,
Живите, родные.
Когда в теплые края летели,
Я считал птиц;
Много искал - не нашел
Друзей, как вы.
Ухожу уже, ухожу
Вдоль Агидели;
В огне горю уже,
Думая о вас, друзья.
Платок мой ветер уносит,
В море относит и бросит;
Наши такие посиделки
Останутся - вспоминать с тоской.
В углу дома цветы росли,
Восемьдесят зерен на одном стебле;
Посиделки с вами
Не забуду ни зернышка.
Встану утром, выйду наружу -
Рассыпаются звезды;
Как рассыпавшиеся звезды,
Разойдемся мы, друзья.