Оригинальный текст
Һавалардан очып килә
Күгәрчен көтүләре;
Әле дә булса күз алдымда
Кул биреп китүләре.
Исеңдәме киткән чакта,
Кулларыңны биргәнсең;
Моңсу карап күзләремә
Көт (тик), онытма дигәне.
Ишеп алдым салкын чишмә,
Суын эчеп туймадым;
Әйтер сүзем әйтә алмадым,
Каушырбыз (күршербез) дип уйладым.
Русский перевод
С небес слетают стаи,
Голубиный лет;
И до сих пор пред очами
Тот прощальный жест.
Помнишь ли: когда уходил ты,
Руку мне подал;
С грустью глядя в мои очи:
«Жди меня, не забывай» сказал.
Припал я к холодному роднику,
Напиться вдоволь не смог;
Слова, что были на сердце,
Не сказал: «Смутимся мы» - так думал впрок.