Оригинальный текст
Юаталар мине сыйпап чәчләремне:
Сагышланма, сеңел, моңланма!
Язгы аҗаган кебек көтмәгәндә генә,
Кайтырмын күк туган ягыма.
Бик сагындым, авылым, бөдрә талларыңны,
Җамалый һәм Шәкүр чишмәсен.
Йөрәк тынгы белмәс, җанга сихәт иңмәс,
Изге суларыңны эчмәсәм.
Сыенгансың авылым таулар кочагына,
Чишмә сулар юа итәгең.
Үзәкләрне өзә сандугачлар моңы,
Шулар җырын юлдаш итәрмен.
Русский перевод
Утешают меня, гладя по волосам:
Не грусти, сестра, не печалься!
Как весенняя оттепель нежданно,
Вернусь я в свой милый родной край.
Как скучала я, мой аул, по твоим кудрявым ивам,
По роднику Джамалия и Шакура.
Сердце не знает покоя, душе нет исцеления,
Пока не испью твоих святых вод.
Прислонилась ты, мой аул, к объятьям гор,
Родниковые воды омывают твой подол.
Соловьиная песня душу рвёт на части,
Их напев я спутником себе возьму.