Оригинальный текст
Кояш көлсә күз чагыла
Карның ак яктысыннан.
Сине эзләп вакыт чаба
Гомернең яртысыннан.
Кар яуса да өзгәләнә,
Их, бу йөрәк дигәне!
Сагына ул, ярата ул -
Һаман да яна әле.
Кышкы төндә кар яктысы
Синең карашың мәллә.
Айга шаярып күз кылсам
Сәлам әйт дип иркәмә.
Кар яуса да өзгәләнә,
Их, бу йөрәк дигәне!
Сагына ул, ярата ул -
Һаман да яна әле.
Ябалак кар ява, диләр
Карның була кызылы.
Җирдә сөю яшәмәсә
Булмас иде кызыгы.
Кар яуса да өзгәләнә,
Их, бу йөрәк дигәне!
Сагына ул, ярата ул -
Һаман да яна әле.
Ишелепләр ак кар ява
Күмә гомер эзләрен.
Тик ак өмет әле җанда,
Тәрәзәдә күзләрем.
Кар яуса да өзгәләнә,
Их, бу йөрәк дигәне!
Сагына ул, ярата ул -
Һаман да яна әле.
Русский перевод
Солнце смеется - и глаз слепит
Белым сияньем снега.
Время бежит, тебя ища,
С середины моего века.
Хоть снег идет - оно в разрыве,
Ах, это сердце-страдание!
Тоскует, любит -
Все так же пылает, как пламя.
В зимней ночи снеговый свет -
Не твой ли это взгляд, скажи мне?
К луне, шутя, взгляну -
Передай привет моей милой.
Хоть снег идет - оно в разрыве,
Ах, это сердце-страдание!
Тоскует, любит -
Все так же пылает, как пламя.
Говорят, хлопьями снег идет,
Бывает у снега и красный.
Если б на свете любви не было,
Не был бы мир прекрасным.
Хоть снег идет - оно в разрыве,
Ах, это сердце-страдание!
Тоскует, любит -
Все так же пылает, как пламя.
Сыплет, валит белый снег,
Заметая следы жизни.
Но белая надежда в душе,
А в окне - мои глаза, как в мыслях.
Хоть снег идет - оно в разрыве,
Ах, это сердце-страдание!
Тоскует, любит -
Все так же пылает, как пламя.