Оригинальный текст
Җаныбыздан аерып, гомерләрне биреп,
Бик кадерләп үстерәбез без.
Төннәр йокламыйча, балабыз дип,
Еламасын улым-кызым дип.
Тездә чакта бала сөйдерә шул,
Ә итәкләрдән төшкәч көйдерә.
Кичерсәк тә сезнең ялгышларны,
Авыр сүзләр кала күңелдә.
Тәүге кыңгыраудан соңгысына
Бергә үтәбез мәктәп юлларын.
Җитә сезнең яшьлек туйлары да,
Сиздерми шул гомер узганы.
Балам, балам диеп, өзгәләнеп,
Хәтта картайгач та йөгерәбез.
Оныкларны күрү шатлыгыннан
"Үләм" дигәндә дә бөреләбез.
Әти-әни диеп, җылы итеп
Эндәшсәгез - безгә шул да җитә.
Гомер көзләрендә кояш көткән сыман,
Балалардан кем дә шуны көтә.
Рәнҗетмәгез безне, балакайлар,
Олыгайган күңел - пыяла.
Саксыз әйткән һәрбер сүзегездән
Җан кителә, йөрәк уала.
...Җан кителә, йөрәк уала,
Бик кадерле шул, сез, балалар...
Русский перевод
Отрывая от души, отдавая годы,
Мы растим их с такой любовью.
Ночи не спя, думая: "Наш ребёнок",
Молимся: "Пусть не плачут сын и дочь".
Когда дитя совсем маленькое - целует,
А когда оторвётся от подола - обжигает.
Даже если простите вы ошибки,
Тяжёлые слова остаются в сердце.
От первого звона до последнего
Вместе пройдём мы школьные пути.
Доживём и до вашей молодости,
Не замечая, как прошла жизнь.
"Ребёнок мой, ребёнок", волнуясь,
Даже состарившись, бежим мы.
От радости видеть внуков
Даже умирая - целуем.
Если назовёте "мама-папа" тепло,
Обниметесь - и нам этого достаточно.
Как осенью жизни ждёт солнца,
Так от детей этого кто-то ждёт.
Не раньте нас, дети,
Взрослая душа - как стекло.
От каждого необдуманного вашего слова
Душа болит, сердце страдает.
...Душа болит, сердце страдает,
Так вы дороги, дети...