Оригинальный текст
Биек тауның башларына
Утырып уйлар уйладым, шул,
Утырып уйлар уйлар өчен
Үскән икән буйларым.
Яңгыраулы җиз кыңгырау
Безнең атларда гына лай;
Татлы йокылар йокладым
Сабый чакларда гына.
Тальян гармун телләрендә
Уйный биш бармак кына.
Агач яфраклары кебек
Саргаям салмак кына.
Гармун бәләкәй булса да,
Әйтә ул кирәкләрен.
Сикереп суларга төшәрсең
Янса яшь йөрәкләрең.
Безнең урам аркылы, лай,
Ага суның салкыны, шул,
Аккан суларның салкыны
Басмый йөрәк ялкынын.
Сандугачым сайра, сайра,
Талларың тамырлана,
Салкын сулар эчеп кенә
Йөрәгем сабырлана.
Ерактан кайткан атыма
Салкын су эчермәгез, ләй,
Уф дип әйтүләре авыр,
Исемә төшермәгез.
Олы юлга чыккан чакта
Күтәрелде томаннар...
Дөнья хәлен белеп булмый, –
Сау булыгыз, туганнар.
Русский перевод
На вершину высокой горы
Сев, думал я думы,
Чтобы сидеть и думать думы,
Вырос, оказывается, мой рост.
Звонкий медный колокольчик
Лишь на наших конях;
Сладкие сны видел я
Лишь в детские годы.
На язычках тальянки-гармони
Играют лишь пять пальцев.
Как листья дерева,
Медленно я желтею.
Хоть гармонь и маленькая,
Говорит она то, что нужно.
Прыгнешь в воду,
Если загорится твоё молодое сердце.
Через нашу улицу
Течёт холодная вода,
Холод текущих вод
Не гасит пламя сердца.
Пой, соловушка мой, пой,
Твои ивы укореняются,
Лишь испив холодной воды,
Моё сердце успокаивается.
Моему коню, вернувшемуся издалека,
Не давайте пить холодную воду,
Тяжело им говорить «ух»,
Не напоминайте мне.
Когда вышел на большую дорогу,
Поднялись туманы...
Судьбу мира не узнать, –
Будьте здоровы, родные.