Оригинальный текст
Узган көннәр томанына
Аккоштай йөзеп киттең.
Өмет тулы күңелемне
Мәңгегә моңсу иттең.
Ник сагышлы таң былбылы,
Нигә җырлый өзелеп,
Ник яшь түгә сабый таллар
Дулкыннарга иелеп-иелеп?
Сагышларга чара эзләп
Урманга кереп китәм.
Таң җилләре искән чакта
Мин синнән хәбәр көтәм.
Ник сагышлы таң былбылы,
Нигә җырлый өзелеп,
Ник яшь түгә сабый таллар
Дулкыннарга иелеп-иелеп?
Без танышкан чишмә юлы
Уйны үзенә тарта.
Күрешүләр килер сыман
Шәфәкъ алсуланганда.
Ник сагышлы таң былбылы,
Нигә җырлый өзелеп,
Ник яшь түгә сабый таллар
Дулкыннарга иелеп-иелеп?
Русский перевод
В туман ушедших дней
Ты уплал, как лебедь.
Моё сердце, полное надежды,
Навек saddened thou.
О, грустный рассветный туман,
Почему поёшь, прерываясь,
Почему льют слёзы молодые ивы,
Клонясь к волнам?
Ища средство от тоски
Я ухожу в лес.
Когда веют утренние ветры,
Я жду вестей от тебя.
О, грустный рассветный туман,
Почему поёшь, прерываясь,
Почему льют слёзы молодые ивы,
Клонясь к волнам?
Тропа к роднику, где мы встретились,
Манит мысли к себе.
Будто придутся встречи,
Когда заря дыхнёт.
О, грустный рассветный туман,
Почему поёшь, прерываясь,
Почему льют слёзы молодые ивы,
Клонясь к волнам?