Оригинальный текст
Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар өзелеп...
Мин белдем: өзелде җаннары,
Туган җир каласын сизенеп.
Мин дә, шул торналар шикелле,
Юл тотсам җиде-ят җирләргә,
Язмышка ялварам илереп,
Кайтар, дип, тиз көндә илләргә.
Кайтар, диеп, калдырма җанымны
Җиде-ят янында тилмертеп -
Илемдә ризамын бәхетем
Булса да бер бөртек, бер бөртек...
Мин дә, шул торналар шикелле,
Юл тотсам җиде-ят җирләргә,
Язмышка ялварам илереп,
Кайтар, дип, тиз көндә илләргә.
Торналар китәр дә, кайтыр да, -
Аларның язмышы билгеле.
Язмышка ни язган булса да,
Алмашмам чит җиргә илемне.
Мин дә, шул торналар шикелле,
Юл тотсам җиде-ят җирләргә,
Язмышка ялварам илереп,
Кайтар, дип, тиз көндә илләргә.
Русский перевод
Журавли с криком пролетели,
С криком пролетели, надорвавшись...
Я поняла: надорвались их души,
Родную землю чуя, прощаясь.
И я, как те журавли в разлуке,
Коль путь возьму в далёкие края,
Судьбе молю, дрожа от муки:
Верни скорей на родные поля.
Верни - не оставляй мою душу
В чужих краях томиться, замирать;
На родине я счастью рада,
Хоть крошечному - хоть крошку лишь дать...
И я, как те журавли в разлуке,
Коль путь возьму в далёкие края,
Судьбе молю, дрожа от муки:
Верни скорей на родные поля.
Журавли улетят и вернутся -
Их доля наперёд ясна.
Что бы судьба ни записала,
Не променяю чужбине свой край.
И я, как те журавли в разлуке,
Коль путь возьму в далёкие края,
Судьбе молю, дрожа от муки:
Верни скорей на родные поля.